Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

ΕΚΘΕΣΗ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ
των Εύη Αθανασίου & Χαρά Δημακάκου με τιτλο: "τυπώματα",
11 Μαρτίου-3 Απριλίου 2014

ΕΚΘΕΣΗ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ

 Εύη Αθανασίου & Χαρά Δημακάκου 


"τυπώματα"

Εγκαίνια:
Τρίτη 11 Μαρτίου 2014, ώρα 20:00


Διάρκεια:
11 Μαρτίου-3 Απριλίου 2014


Ώρες λειτουργίας :
Δευτέρα – Κυριακή 11:00-22:00


Στον εκθεσιακό χώρο του « bartesera»
Κολοκοτρώνη 25 (στοά Πραξιτέλους) - Αθήνα
τηλ. 210 32 29 805 | www.bartesera.gr |  bartesera@gmail.com


Με τη λέξη τυπώματα εννοούμε το αποτέλεσμα της διαδικασίας της χαρακτικής τέχνης που δεν είναι άλλο από το χαρακτικό έργο τέχνης.

Το χαρακτικό έργο τέχνης γεννήθηκε από τη «στερέωση» του θέματος του έργου (με διαφορετικής λογικής τεχνικές κάθε φορά) σε μια επίπεδη επιφάνεια (τη λεγόμενη μήτρα) και η εκτύπωσή του σε μια συνήθως άλλη απορροφητική επιφάνεια που μπορεί να είναι χαρτί, ύφασμα, κ.α.

Η θεματική από το αποτέλεσμα της διαδικασίας της χαρακτικής πράξης διαφαίνεται εδώ στο έργο των δυο χαρακτριών, Εύης Αθανασίου και Χαράς Δημακάκου, μέσα από τον πειραματισμό των τυπωμάτων αλλά και από την αποφασιστική αποτύπωση αδρών φορμών και γραμμών.

Η χρήση του εκφραστικού μέσου εδώ καθιστά εμπειρίες ως βιώματα του αυθύπαρκτου, ανάμεσα στο στιβαρό και το αέρινο, αντανακλούν έντονα τη χάραξη που παίρνει τη θέση της πινελιάς. Μέσα από τη χάραξη και το τύπωμα οι δύο καλλιτέχνιδες επιχειρούν να εκφράσουν υποσυνείδητα άλλοτε το φόβο άλλοτε τον εγκλωβισμό
και άλλοτε τη φυγή και το όνειρο.

Επικοινωνία:
Εύη Αθανασίου -  evartoscopic.blogspot.com
Χαρά Δημακάκου - https://www.facebook.com/xara.demakakou


Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2014

H ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΕΥΗ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ στο CAMP στην έκθεση : «Υποδοχέας – μέσα στο σακούλι»

Έκθεση: Υποδοχέας – μέσα στο σακούλι

CAMP

27.01 – 27.02. 2014

ΕΥΗ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ -  «Σωματικότητα – Εσωτερικότητα», βίντεο εγκατάσταση 2014
Evi Athanasiou - Corporality – Internality, video installation 2014 

ΕΥΗ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ -  «Σωματικότητα – Εσωτερικότητα», γλυπτό 2014
Evi Athanasiou - Corporality – Internality, sculpture 2014  
ΕΥΗ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ -  «Σωματικότητα – Εσωτερικότητα», γλυπτό 2014
Evi Athanasiou - Corporality – Internality, sculpture 2014  

ΕΥΗ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ -  «Σωματικότητα – Εσωτερικότητα», γλυπτό 2014
Evi Athanasiou - Corporality – Internality, sculpture 2014 



ΕΥΗ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ -  «Σωματικότητα – Εσωτερικότητα», video art 2014
Evi Athanasiou - Corporality – Internalityvideo art 2014 
 
«...Η σάρκα πάσχει σα να δέχεται όλη την οντότητα και τα «πολλά» της, σε ένα χέρι, σε ένα βλέμμα, σε μια ψυχή, σε ένα σώμα, συνθλίβοντας τα μέσα στην άρρηκτη μοναδικότητά της ως δεχόμενου. Αυτός ο Κόσμος, της σάρκας, περικλείεται στην απερίκλειστη από ενέργεια σαρκικότητα. Το όνομά της, Σάρκα, δεν σημαίνει τίποτα, παρά μόνον ως σήμα της σημειακής υπέρβασης, της παθητικότητας και του ενεργείν στο απόλυτο Πάθος…

            …Η σάρκα…είναι ο μαύρος μπαλαντέρ της εσωτερικότητας που διαπερνά το παν ως πάθος, ο τοίχος του καθρέφτη, η πίσσα του, το φως ενός σκοτεινού ήλιου που θα επιβιώσει μέσα στις εκροές των διαμεσολαβήσεων – όλων αυτών των «στιγμών» του «πνεύματος» - ως το υποδεχόμενο, ως το απόλυτο του δέχεσθαι.»

«Σωματικότητα και σάρκα», Ι.Τζανάκος, 15/11/2011,
http://aftokathorismos.blogspot.gr/2011/11/blog-post_15.html


Το δικό μου σακούλι κρύβει τον ψυχισμό που ξεβράζεται στη σωματικότητα.
Το συναίσθημα που σωματοποιείται στην ύλη…

Το μέσα έξω.

Δημιούργησα ένα γλυπτό, εκτεθειμένο στο χώρο, αντίγραφο του σώματος μου, σε μια ερμηνεία σταύρωσης, εξορκισμού και εξαγνισμού, αλλά και μια προσπάθεια αυτογνωσίας και ενδοσκόπησης.

Το άϋλο φως της προβολής και η σύνθεση των εικόνων εκφράζουν την εσωτερικότητα του υποκειμένου μέσω της γραφής και άλλων εικόνων από τη δημιουργία του, καθώς και διαφόρων πειραματισμών στο ίδιο μου το σώμα.

Εύη Αθανασίου – Εικαστικός
blog: evartoscopic.blogspot.com



MAKING OF... - Evi's Athanasiou - Corporality / Internality


Η προσπάθεια ενσωμάτωσης του «εγώ» με το εσωτερικό «είναι» φανερώνεται λυτρωτικά, ανήσυχα, πλημμυρισμένη από γραφή, αφή, ενάργεια, αυτοκυριαρχία. Ένα γλυπτό-διήγημα ξεσκισμένο από ιδιωτικές χρήσεις, μακριά από ημερομηνίες λήξεως, συναισθηματικά φορτισμένο και παλλόμενο.

Οπτικοακουστική διαστολή ή ποιητική συνεύρεση αλληλεπιδρόμενων υλικών; Το σώμα, ένας φυσικός αρωγός ιδεών, μα και πρόσφορου εδάφους για αλλεπάλληλες μορφοποιήσεις, προερχόμενες από εμπειρίες και αναρίθμητες επιλογές. Εικόνα και λέξεις προερχόμενες από τη σάρκα και τις πλουραλιστικές πτυχές της. 

Δημήτρης Ψάχος
Κειμενογράφος – Βιβλιοθηκονόμος
blog: artmater.blogspot


Η έκθεση «Υποδοχέας – μέσα στο σακούλι» εστιάζει στα πράγματα που έχουν ιδιαίτερη προσωπική αξία, ανάλογα με τον τρόπο που επιλέγουμε να τα εξομολογηθούμε ή να τα κρύψουμε σε μια διαδικασία προσέγγισης απο έξω προς τα μέσα.



Έκθεση «Υποδοχέας – μέσα στο σακούλι» @ CAMP

Η ετοιμασία του σπιτιού για να υποδεχτεί έναν καλεσμένο, η επιμελής συσκευασία ενός αντικειμένου, η κατάλληλη θέση για την εναπόθεση ενός βάρους και η κατάλληλη αποσκευή για την μεταφορά του πολύτιμου. Η σημασία της βάσης και της στήριξης, το κενό ή το αποτύπωμα που αφήνει το αντικείμενο στο χώρο, τα μέρη που κατοικούνται ή αναμένουν να κατοικηθούν απο ανθρώπους, πράγματα, ιδέες, αναμνήσεις, μυστικά.
Φέρουν μια ιερότητα, είναι αποτέλεσμα ή αφορμή τελετουργίας και αφορούν σε σχέσεις σκεύους και περιεχομένου, λειτουργικές και μη λειτουργικές.

Με αφορμή τα παραπάνω η έκθεση αγγίζει ζητήματα αναγκαιότητας, αξίας, βάρους και επιλογής μέσα απο τις εκδοχές των συμμετεχόντων καλλιτεχνών που συνολικά αρθρώνουν ένα διάλογο τόσο σε επίπεδο θεματολογίας όσο και σε επίπεδο καλλιτεχνικής γλώσσας.




Συμμετέχουν:
Ιάνθη Αγγελίογλου, Εύη Αθανασίου, Αντώνης Βάθης, Γιούλη Γαροφαλάκη, Γιάννης Κόκκαλης, Μαριάννα Καζά, Ανδρεας Λυμπεράτος, Ουρανία Μουρελάτου και Φάνια Κολαϊτη, Ειρήνη Μπαζάρα, Ιωάννα Μύρκα, Βασιλης Νούλας, Μυρτώ Ξανθοπούλου, Νίκος Σεπετζόγλου, Σοφία Σιμάκη, Ανδρέας Σιτορέγκο, Ελευθερία Σταμάτη, Κώστας Τζιμούλης, Κωνσταντίνος Τηλιγάδης, Πέτρος Τουλούδης, και Κλεοπάτρα Χατζηγιώση.


Επιμέλεια: Ιωάννα Μύρκα - Σοφία Σιμάκη

Εγκαίνια: Δευτέρα 27 Ιανουαρίου 2014 στις 19:00

Διάρκεια: 27 Ιανουαρίου - 27 Φεβρουαρίου 2014

Ώρες λειτουργίας έκθεσης: Δευτέρα – Κυριακή 14:00-21:00
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ στο χώρο της έκθεσης 
(
CAMP - Ευπόλιδος 4 & Απελλού 2 - Πλ.Κοτζιά)
  • Tην Κυριακή 9 Φεβρουάριου στις 18:00
    επιμελήτριες και καλλιτέχνες θα πραγματοποιήσουν
    ομιλία-συζήτηση στο χώρο της έκθεσης ανοιχτή στο κοινό.
    • Την Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου στις 17:00 θα πραγματοποιηθεί η σύντομη performance "Adieu" από την ομάδα Nova Melancholia στο χώρο της έκθεσης

      "Adieu" : Πώς να κατοικήσεις ποιητικά τον χώρο και τον χρόνο ενός δωματίου με τόσα αντικείμενα; 
      Υπάρχει κι ένα μπαλκόνι απ' όπου βλέπεις την πόλη.
    Ώρα έναρξης: 17:00     Διάρκεια: 20 λεπτά

      -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
      ________________

      CAMP Contemporary Art Meeting Point
      Ευπόλιδος 4 & Απελλού 2
      Πλ.Κοτζιά, 105 51 Αθήνα
      t: 210 3247679
      e: info@campoint.gr
      w: www.campoint.gr


      Facebook Event
      https://www.facebook.com/events/561470123944731/?ref=3&ref_newsfeed_story_type=regular

      Like CAMP! on Facebook
      https://www.facebook.com/CAMP.ContemporaryArtMeetingPoint

      https://www.facebook.com/CampArtCafeRestaurant

      Follow CAMP! on Twitter
      http://twitter.com/#!/CampointAthens

      Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

      H ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΕΥΗ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΕΧΝΩΝ: OPEN SEPTEMBER 2

       ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

      Η εικαστικός Εύη Αθανασίου συμμετέχει στο Φεστιβάλ Τεχνών «OPEN SEPTEMBER 2» στον πολυχώρο Vault στο Βοτανικό με έκθεση έργων χαρακτικής από τις 12 έως τις 30 Σεπτεμβρίου, εργαστήριο χαρακτικής τέχνης και performance.

      Την Πέμπτη 12/9 και μέρα έναρξης του Φεστιβάλ η εικαστικός θα παρουσιάσει την εικαστική δράση- εγκατάσταση Ύμνος εις την …" 

      Τις Κυριακές 15 & 29/9,  Δευτέρα 30/9,   6-8 μ.μ.  θα πραγματοποιήσει Εργαστήριο Χαρακτικής τέχνης και θα παρουσιάσει τα έργα της που θα εκτίθενται στους χώρους του Vault. 

      To “Open September 2” είναι ένα Φεστιβάλ που στόχο του έχει την προώθηση της τέχνης και ειδικότερα της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας και που απευθύνεται σε όλους τους καλλιτέχνες και δημιουργούς, δίνοντας τους βήμα, να αναδείξουν τη δουλειά τους, να προβάλουν τα μηνύματα τους, να συνεργαστούν με άλλους καλλιτέχνες, να γνωρίσουν φορείς και κοινότητες, να ανταλλάξουν απόψεις και ιδέες, μέσα από την συνύπαρξη τους στον ίδιο χώρο.

      Διάρκεια Φεστιβάλ: 12 – 30 Σεπτεμβρίου 2013
      Ώρες Λειτουργείας : 18:00 – 01:00 (ανάλογα πάντα και με τις εκδηλώσεις)


      Πέμπτη 12/9  στην Έναρξη του Φεστιβάλ, στις 20:00
      η εικαστικός Εύη Αθανασίου
      θα παρουσιάσει την εικαστική δράση- εγκατάσταση «Ύμνος εις την…»

      "Ύμνος εις την...", 2013
      Εικαστική Δράση - Εγκατάσταση
      φωτογραφία , λάμπα πυρακτώσεως, ανδρικό πουκάμισο,
      μπλε υφάσματα, χειροποίητη μεταξοτυπία,
      καρποσταλ με στροφές από το ποίημα του Διονυσίου Σολωμού "Ύμνος εις την Ελεθερίαν",
      σφραγίδα γραμματόσημο
      Η δράση – εγκατάσταση στο χώρο είναι εμπνευσμένη από το ποίημα του Διονυσίου Σολωμού "Ύμνος εις την ελευθερίαν". Στο δρώμενο, στο χώρο της εγκατάστασης, θα σφραγίζονται, κατόπιν απαγγελίας από το κοινό, καρτ-ποστάλ με στροφές από το ποίημα του Διονυσίου Σολωμού «Ύμνος εις την ελευθερίαν». Η εγκατάσταση αποτελείται από ενα έργο-ρούχο, και μια φωτογραφία με τρεμάμενο φως πίσω. Το όλο δρώμενο θα βιντεοσκοπείται από την εικαστικό για επερχόμενη βίντεο εγκατάσταση.

      "Κορίτσι - βλέμμα", 2012
      χειροποίητη μεταξοτυπία σε ύφασμα

      "Απελευθέρωση", 2011
      φωτοχάραξη, κολλαγραφία, λινόλεουμ, μονοτυπική εκτύπωση

      "Inwards",  2010
      Οξυγραφία, Ακουατίντα


      Κυριακές 15 & 29/9,  Δευτέρα 30/9   - 18:00-20:00
      η εικαστικός Εύη Αθανασίου θα πραγματοποιήσει Εργαστήριο Χαρακτικής Τέχνης & θα παρουσιάσει χαρακτικά έργα της που θα εκτίθενται στους χώρους του Vault. 

      Μέσα στα πλαίσια του εργαστηρίου χαρακτικής για παιδιά και ενήλικες,  θα μπορούν να παρακολουθήσουν επίδειξη εκτυπώσεων χαρακτικών έργων & να δημιουργήσουν τα δικά τους χαρακτικά έργα τέχνης.

      Συμμετοχή στο εργαστήριο 3 €
      (κόστος υλικών).

       Φωτογραφίες από το το πρώτο μάθημα:
       
      Χαρακτική  έργα παιδιών με την τεχνική της ξηρής χάραξης.
      Αρχικό σχέδιο σε χαρτί, χαραγμένο πλέξιγκλάς, τυπώματα έργων
            
      Σύντομο Βιογραφικό

      Η εικαστικός Εύη Αθανασίου κάνει επίδειξη τεχνικών
      της χαρακτικής τέχνης όπως

      ξυλογραφία, χαλκογραφία & χειροποίητη μεταξοτυπία
      Η Εύη Αθανασίου σπούδασε ζωγραφική, χαρακτική και σχεδιασμό με πολυμέσα στο Λονδίνο από το 1996 έως το 2000.

      Έχει παρουσιάσει φωτογραφικό, χαρακτικό έργο, διαδραστικές εγκαταστάσεις και αντίστοιχα έχουν εκδοθεί αρκετά έντυπα με κείμενα, και φωτογραφίες με τα έργα της.
      Την απασχολεί τόσο η παραδοσιακή αντίληψη για την τέχνη, όσο και το ταξίδι πέραν των ορίων με νέα μέσα και τεχνικές. Την ενδιαφέρει επίσης η διαδραστικότητα με την ενεργή συμμετοχή του κοινού στα έργα της.

      Είναι μέλος του Επιμελητηρίου  Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας και υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του κατά τη διετία 2008-10.

      Έχει μακρά πείρα και διδάσκει ζωγραφική, χαρακτική, σχέδιο και κατασκευές
      στο πολυεργαστήρι τέχνης – κΟλάΖ (πλησίον του σταθμού του Ηλεκτρικού Αγίου Ελευθερίου)
      που έχει δημιουργήσει τόσο σε παιδία όσο και ενήλικες
      .

      Για περισσότερες πληροφορίες:
      Eύη Αθανασίου
      facebook: ΚΟΛΑΖ - Πολυεργαστήρι Τέχνης
      blog: evartoscopic.blogspot.com
      email: evartoscopic@gmail.com
      κιν.: 6936626568
      VAULT Theatre Plus
      Μελενίκου 26 Γκάζι, Βοτανικός τ.κ 10447
      Τηλέφωνο επικοινωνίας: 213- 0356472, 6945993870
      Email: vaulttheatre.gr@gmail.com

      Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2013

      04-08-2013 Παιδική Ζωγραφική στην κεντρική πλατεία του Οξυλίθου Ευβοίας από την εικαστικό Εύη Αθανασίου

      Η εικαστικός Εύη Αθανασίου με μια μικρή δημιουργό


      Η εικαστικός Εύη Αθανασίου ως και μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου Απανταχού Οξυλιθιωτών "ο Ευαγγελισμός"  εμψύχωσε την εικαστική δράση με παιδική ζωγραφική στην πλατεία του Οξυλίθου. Τα παιδιά ξάπλωσαν σε μεγάλες επιφάνειες από χαρτόνι ξεπατίκωσαν τη φόρμα του σώματος τους την οποία μετά χρωμάτισαν  με νεροχρώματα, λαδοπαστέλ και γέμισαν την τεχνική του κολάζ.Η φιγούρες κόπηκαν και κολλήθηκαν στην αυλή του δημοτικού σχολείου Οξυλίθου Ευβοίας.

      Η φιγούρες κόπηκαν και κολλήθηκαν στην αυλή του δημοτικού σχολείου Οξυλίθου.





















      Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

      ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑN - 2012

      ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑN - 2012
      Αντρικό πουκάμισο, ραμμένα υφάσματα, χειροποίητη μεταξοτυπία, κέντημα, ελληνικά νομίσματα 1&2 δραχμών - Μεταβλητές διαστάσεις.


       

       





      Δείγμα απο την τελευταία μου δουλειά σε εξέλιξη είναι το έργο-ρούχο που δημιούργησα με τίτλο “ΎΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ” και είναι εμπνευσμένο από το ομόνυμο ποίημα του Διονυσίου Σολωμού που αποτελεί και τον εθνικό μας ύμνο




        
      Σε αυτό με ενδιαφέρει να σχολιάσω το θέμα της ελευθέριας και της αξιοπρέπειας της ανθρώπινης ύπαρξης που βάλλεται σκληρά στη σημερινή εποχή. Επίσης θέλω κάνω μια αναφορά στα ιδανικά που πηγάζουν από τον ελληνικό πολιτισμό και την ιστορία.




      Είναι η στολή της ταλαιπωρημένη ύπαρξης από την καταστολή της ανάπτυξης υγιών συνθηκών ζωής και της φαινομενικά αποστερημένης ελπίδας και ονείρων για το μέλλον. 




      Πολύ αίμα έχει χυθεί για την ελευθερία για αυτό έχω κεντήσει τον τίτλο του έργου που είναι και ο τίτλος του εθνικού μας ύμνου (“ΎΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕYΘΕΡΙΑΝ”) με κόκκινη κλώστη στο γιακά του ρούχου-έργου. Έχω επίσης τυπώσει με την τεχνική της χειροποίητης μεταξοτυπίας σε γάζες χέρια κοκάλα καθώς και ένα κορμό από ένα σπασμένο αρχαίο άγαλμα.



      Διονύσιος Σολωμός - Ὁ Ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν


      158 στροφὲς συνθέτουν τὸν Ὕμνο, ὅπου ἡ Ἐλευθερία ταυτίζεται μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα. Οἱ θεματικὲς ἑνότητες ποὺ περιλαμβάνονται στὰ ἐπιλεγμένα ἀποσπάσματα εἶναι ἡ ἀρχαία λαμπρότητα, τὰ δεινοπαθήματα τῆς σκλαβιᾶς, ἡ ἀπήχηση τοῦ ἀγῶνα, οἱ κορυφαῖες στιγμὲς τῆς Τριπολιτσᾶς καὶ τοῦ Μεσολογγίου, οἱ νικηφόρες μάχες στὴ θάλασσα καὶ τέλος ἡ σπαρακτικὴ ἔκκληση τῆς Ἐλευθερίας πρὸς τοὺς Ἕλληνες γιὰ ὁμόνοια καὶ ἀδερφοσύνη. Ὁ μεγάλος μουσουργὸς Νικόλαος Μάντζαρος, προσωπικὸς φίλος τοῦ ποιητῆ Σολωμοῦ, συνέθεσε μουσικὴ γιὰ 24 στροφές. Οἱ δυὸ πρῶτες νομοθετήθηκαν τὸ 1856 ὡς ὁ Ἐθνικὸς Ὕμνος τῆς Ἑλλάδας.

      1
      Σ γνωρίζω π τν κόψη
      Το σπαθιο τν τρομερή,
      Σ γνωρίζω π τν ψη,
      Πο μ βία μετράει τν γ.

      2
      π᾿ τ κόκκαλα βγαλμένη
      Τν λλήνων τ ερά,
      Κα σν πρτα νδρειωμένη
      Χαρε, χαρε, λευθεριά!

      3
      κε μέσα κατοικοσες
      Πικραμένη, ντροπαλή,
      Κ’ να στόμα καρτεροσες,
      λα πάλι, ν σο π.

      4
      ργειε νλθη κείνη μέρα,
      Καί ταν λα σιωπηλά,
      Γιατ τά σκιαζε φοβέρα,
      Κα τ πλάκωνε σκλαβιά.

      5
      Δυστυχής! παρηγορία
      Μόνη σο μενε, ν λς
      Περασμένα μεγαλεα,
      Κα διηγντας τα ν κλας·

      6
      Κα καρτέρει, κα καρτέρει
      Φιλελεύθερη λαλιά,
      να κτύπαε τ’ λλο χέρι
      π τν πελπισιά,

      7
      Κ’ λεες· πότε, ! πότε βγάνω
      Τ κεφάλι π τ’ς ρμιας;
      Κα ποκρίνοντο π πάνω
      Κλάψαις, λυσαις, φωναίς.

      8
      Τότ’ σήκωνες τ βλέμμα
      Μὲσ’ ‘ς τ κλάιματα θολό,
      Κα ες τ ροχο σου σταζ᾿ αμα,
      Πλθος αμα λληνικό.

      9
      Μ τ οχα αματωμένα,
      Ξέρω τι βγαινες κρυφά,
      Ν γυρεύς ες τ ξένα
      λλα χέρια δυνατά.

      10
      Μοναχ τν δρόμο πρες,
      ξανάλθες μοναχὴ·
      Δν εν’ εκολαις ο θύραις,
      Ἐὰν χρεία τας κουρταλ.

      11
      λλος σο κλαψε ες τ στήθια,
      λλ’ νάσαση καμμιά·
      λλος σο ταξε βοήθεια,
      Κα σ γέλασε φρικτά!

      12
      λλοι, ϊμέ! ‘ς τ συμφορά σου
      πο χαίροντο πολύ,
      Σύρε νάβρς τ παιδιά σου,
      Σύρε, λέγαν ο σκληροί.

      13
      Φεύγει πίσω τ ποδάρι,
      Κα λογλήγορο πατε
      τν πέτρα, τ χορτάρι,
      Πο τν δόξα σο νθυμε.

      14
      Ταπεινότατη σο γέρνει
      τρισάθλια κεφαλή,
      Σν φτωχο πο θυροδέρνει,
      Κ’ εναι βάρος του ζωή.

      15
      Ναί· λλ τώρα ντιπαλεύει
      Κάθε τέκνο σου μ ρμή,
      Πο κατάπαυστα γυρεύει
      τν νίκη, τν θανή.

      16
      π᾿ τ κόκκαλα βγαλμένη
      Τν λλήνων τ ερά,
      Κα σν πρτα νδρειωμένη
      Χαρε, χαρε, λευθεριά!


      17
      Μόλις εδε τν ρμή σου
      ορανός, πο γι τ’ς χθρούς,
      Ες τν γ τν μητρικήν σου
      τρεφ’ νθια κα καρπούς,

      18
      γαλήνευσε· κα χύθη
      Καταχθόνια μία βοή,
      Κα το ήγα σου πεκρίθη
      Πολεμόκραχτη φωνή·

      19
      λοι ο τόποι σου σ’ κράξαν,
      Χαιρετντάς σε θερμά,
      Κα τ στόματα φωνάξαν
      σα ασθάνετο καρδιά.

      20
      φωνάξανε ς τ’ στέρια
      Το ονίου κα τ νησιά,
      Κα σηκώσανε τ χέρια
      Γι ν δείξουνε χαρά,

      21
      Μ’ ὅλον πο ναι ἁλυσωμένο
      Τὸ καθένα τεχνικά,
      Κ’ εἰς τὸ μέτωπο γραμμένο
      Ἔχει· Ψεῦτρα λευθεριά.

      22
      Γκαρδιακά χαροποιήθη
      Καὶ τοῦ Βάσιγκτων ἡ γῆ,
      Καὶ τὰ σίδερα ἐνθυμήθη
      Ποὺ τὴν ἔδεναν καὶ αὐτή.

      23
      π’ τν Πύργο του φωνάζει,
      Σ ν λέ σ χαιρετ,
      Κα τν χτη του τινάζει
      Τ Λιοντάρι τ σπανό.

      24
      λαφιάσθη τς γγλίας
      Τ θηρίο, κα σέρνει εθς
      Κατ τ’ κρα τς ουσίας
      Τ μουγκρίσματα τ’ς ργς.
      25
      Εἰς τὸ κίνημά του δείχνει,
      Πῶς τὰ μέλη εἶν’ δυνατά·
      Καὶ ‘ς τοῦ Αἰγαίου τὸ κῦμα ρήχνει
      Μία σπιθόβολη ματιά.

      26
      Σὲ ξανοίγει ἀπὸ τὰ νέφη
      Καὶ τὸ μάτι τοῦ Ἀετοῦ,
      Ποῦ φτερὰ καὶ νύχια θρέφει
      Μὲ τὰ σπλάχνα τοῦ Ἰταλοῦ·

      27
      Καὶ ‘ς ἐσὲ καταγυρμένος,
      Γιατὶ πάντα σὲ μισεῖ!
      Ἔκρωζ’, ἔκρωζε ὁ σκασμένος,
      Νὰ σὲ βλάψῃ, ἂν ἠμπορῇ.

      28
      λλο σ δν συλλογειέσαι
      Πάρεξ πο θ πρωτοπς·
      Δν μιλες, κα δν κουνιέσαι
      ‘Σ τας βρισιας πο γροικς·

      29
      Σὰν τὸν βράχον ὁποὺ ἀφίνει
      Κάθε ἀκάθαρτο νερὸ
      Εἰς τὰ πόδια του νὰ χύνῃ
      Εὐκολόσβυστον ἀφρό,

      30
      πο φίνει νεμοζάλη,
      Κα χαλάζι, κα βροχή,
      Ν το δέρνουν τν μεγάλη,
      Τν αώνιαν κορυφή.

      31
      Δυστυχιά του, ὢ δυστυχιά του,
      Ὁποιανοῦ θέλει βρεθῆ
      ‘Σ τὸ μαχαῖρί σου ἀποκάτου,
      Καὶ ‘ς ἐκεῖνο ἀντισταθῆ.

      32
      Τὸ θηρίο π’ ἀνανογιέται,
      Πῶς τοῦ λείπουν τὰ μικρά,
      Περιορίζεται, πετειέται,
      Αἷμα ἀνθρώπινο διψᾷ.


      33
      Τρέχει, τρέχει ὅλα τὰ δάση,
      Τὰ λαγκάδια, τὰ βουνά,
      Καὶ ὅπου φθάσῃ, ὅπου περάσῃ,
      Φρίκη, θάνατος, ἐρμιά·

      34
      ρμιά, θάνατος, κα φρίκη,
      που πέρασες κ’ σύ·
      Ξίφος ξω π τν θήκη,
      Πλέον νδρείαν σο προξενε.

      35
      δο μπρός σου τοχος στέκει
      Τς θλίας Τριπολιτζς·
      Τώρα τρόμου στροπελέκι
      Ν τς ήξς πιθυμς.

      36
      Μεγαλόψυχο τ μάτι
      Δείχνει πάντα πς νικε,
      Κα ς εν’ ρματα γεμάτη,
      Κα πολέμια χλαλοή.

      37
      Σο προβαίνουνε κα τρίζουν,
      Γι ν δς πς εν’ πολλά.
      Δν κος πο φοβερίζουν
      νδρες μύριοι κα παιδιά;

      38
      Λίγα μάτια, λίγα στόματα
      Θά σς μείνουνε νοιχτά,
      Γι ν κλαύσετε τ σώματα,
      Πο θά νά βρ συμφορά.

      39
      Καταβαίνουνε κα νάφτει
      Το πολέμου ναλαμπή,
      Τ τουφέκι νάβει, στράφτει,
      Λάμπει, κόφτει τ σπαθί.

      40
      Γιατί μάχη στάθη λίγη;
      Λίγα τ αματα γιατί;
      Τν χθρν θωρ ν φύγ,
      Κα ‘ς τ κάστρο ν’ νεβ.

      41
      Μέτρα… εν’ πειροι ο φευγτοι,
      πο φεύγοντας δειλιον·
      Τ λαβώματα ‘ς τν πλάτη
      Δέχοντ’ , στε ν’ νεβον.

      42
      κε μέσα καρτερετε
      Τν φεύγατη φθορά·
      Νά, σς φθάνει· ποκριθτε
      ‘Σ τς νυκτς τ σκοτεινιά.

      43
      ποκρίνονται, κα μάχη
      τσι ρχίζει, πο μακρι
      π άχη κε ‘σ άχη
      ντιβούυζε φοβερά.

      44
      κούω κούφια τ τουφέκια,
      κούω σμίξιμο σπαθιν,
      κούω ξύλα, κούω πελέκια,
      κούω τρίξιμο δοντιν.

      45
      ! τί νύκτα ταν κείνη,
      Πο τν τρέμει λογισμός;
      λλος πνος δν γίνη
      Πάρεξ θανάτου πικρός.

      46
      Τς σκηνς ρα, τόπος,
      Ο κραυγας, ταραχή,
      σκληρόψυχος τρόπος
      Το πολέμου, κα ο καπνοί,

      47
      Κα ο βροντας, κα τ σκοτάδι,
      πο ντίσκοφτε φωτιά,
      παράσταιναν τν δη
      Πο καρτέρειε τ σκυλιά·

      48
      Τ’ καρτέρειε – φαινόντ’ σκιοι
      ναρίθμητοι γυμνοί,
      Κόραις, γέροντες, νεανίσκοι,
      Βρέφη κόμη ες τ βυζί.

      49
      λη μαύρη μυρμηγκιάζει,
      Μαύρη ντάφια συντροφιά,
      Σν τ οχο πο σκεπάζει
      Τ κρεβάτια τ στερνά.

      50
      Τόσοι, τόσοι νταμωμένοι
      πετειοντο π τν γ,
      σοι εν’ δικα σφαγμένοι
      π τούρκικην ργή.

      51
      Τόσα πέφτουνε τ θερι-
      σμένα στάχια ες τος γρούς·
      Σχεδν λα κει τ μέρη
      σκεπάζοντο π’ ατούς.

      52
      Θαμποφέγγει κνέν’ στρο,
      Κα ναδεύοντο μαζί,
      ναβαίνοντας τ κάστρο
      Μ νεκρώσιμη σιωπή.
      53
      τσι χάμου ες τν πεδιάδα,
      Μὲσ' ς τ δάσος τ πυκνό,
      ταν στέλν μαν χνάδα
      Μισοφέγγαρο χλωμό,

      54
      Ἐὰν ο νεμοι μὲσ' ‘ς τ' δεια
      Τ κλαδι μουγκοφυσον,
      Σειονται, σειονται τ μαυράδια,
      πο ο κλνοι ντικτυπον.

      55
      Μ τ μάτια τους γυρεύουν,
      που εν' αματα πηχτά,
      Κα μὲσ' ς τ' αματα χορεύουν
      Μ βρυχίσματα βραχνά,

      56
      Κα χορεύοντας μανίζουν
      Ες τος λληνας κοντά.
      Κα τ στήθια τος γγίζουν
      Μ τ χέρια τ ψυχρά.

      57
      κει τ γγισμα πηγαίνει
      Βαθει μὲσ' ς τ σωθικά,
      θεν λη  λύπη βγαίνει,
      Κα κρα ασθάνονται σπλαχνιά.

      58
      Τότε αξαίνει το πολέμου
       χορς τρομακτικά,
      Σν τ σκόρπισμα το νέμου
      ‘Σ το πελάου τν μοναξιά.

      59
      Κτυπον λοι πάνου κάτου
      Κάθε κτύπημα πο ἐβγῇ
      Εναι κτύπημα θανάτου,
      Χωρς ν δευτερωθ·

      60
      Κάθε σμα δρώνει, ρέει·
      Λς κα κεθεν  ψυχή,
      π' τ μσος πο τν καίει,
      Πολεμάει ν πεταχθ.

      61
      Τς καρδίας κτυπιας βροντνε
      Μὲσ' ς τ στήθια τους ργά,
      Κα τ χέρια πο χουμνε
      Περισσότερο εν' γοργά.

      62
      Ορανς γι' ατος δν εναι,
      Οδ πέλαγο, οδ γ·
      Γι' ατος λους, τ πν εναι
      Μαζωμένο ντάμα κε.

      63
      Τόση  μάνητα κα  ζάλη,
      Πο στοχάζεσαι, μ πς
      π μία μερι κα π' λλη
      Δν μείν νας ζωντανός·

      64
      Κύττα χέρια πελπισμένα
      Πς θερίζουνε ζωας!
      Χάμου πέφτουνε κομμένα
      Χέρια, πόδια, κεφαλας,

      65
      Κα παλλάσκαις, κα σπαθία,
      Μ λοσκόρπιστα μυαλά,
      Κα μ λόσχιστα κρανία
      Σωθικ λαχταριστά.

      66
      Προσοχ καμμιά δν κάνει
      Κανείς, χι, ες τν σφαγή.
      Πνε πάντα μπρός! ! φθάνει,
      Φθάνει· ως πότε ο σκοτωμοί;

      67
      Ποος φίνει κε τν τόπο,
      Πάρεξ ταν ξαπλωθ;
      Δν ασθάνονται τν κόπο,
      Κα λς κ' εναι ες τν ρχή.

      68
      λιγόστευσαν ο σκύλοι,
      Κα Ἀ λ λ  φώναξαν, Ἀ λ λ ᾶ·
      Κα τν Χριστιανν τ χείλη
      Φ ω τ ι  φώναξαν, φ ω τ ι ά.

      69
      Λεονταρόψυχα κτυπιοντο,
      Πάντα φώναζαν φ ω τ ι ά,
      Κα ο μιαρο κατασκορπιοντο,
      Πάντα σκούζοντας  λ λ .

      70
      Παντο φόβος, κα τρομάρα,
      Κα φωνας κα στεναγμο·
      Παντο κλάψα, παντο ντάρα,
      Κα παντο ξεψυχισμοί.

      71
      ταν τόσοι! πλέον τ βόλι
      Ες τ' ατι δν τος λαλε·
      λοι χάμου κείτοντ' λοι
      Ες τν τέταρτην αγή.

      72
      Σν ποτάμι τ αμα γίνη,
      Κα κυλάει ‘ς τν λαγκαδιά,
      Κα τ' θο χόρτο πίνει
      Αμα ντς γι τν δροσιά.

      73
      Τς αγς δροστο έρι,
      Δν φυσς τώρα σ πλι
      ‘Σ τν ψευδόπιστων τ στέρι·
      Φύσα, φύσα ες τ ΣΤΑΥΡΟ.

      74
      π᾿ τ κόκκαλα βγαλμένη
      Τν λλήνων τ ερά,
      Κα σν πρτα νδρειωμένη
      Χαρε,  χαρε, λευθεριά!

      75
      Τς Κορίνθου δο κα ο κάμποι·
      Δν λάμπ' λιος μοναχ
      Ες τος πλάτανους, δν λάμπει
      Ες τ' μπέλια, ες τ νερά·

      76
      Ες τν συχον αθέρα
      Τώρα θα δν ντηχε
      Τ λαλήματα,  φλογέρα,
      Τ βελάσματα, τ ρνί.

      77
      Τρέχουν ρματα χιλιάδες,
      Σν τ κμα ες τ γιαλ·
      λλ' ο νδρεοι παλληκαράδες
      Δν ψηφον τν ριθμό.

      78
       τρακόσιοι! σηκωθτε
      Κα ξανάλθετε ΄ς μς·
      Τ παιδιά σας θέλ' δτε
      Πόσο μοιάζουνε μέ σς.

      79
      λοι κενοι τ φοβονται,
      Κα μ πάτημα τυφλ
      Ες τν Κόρινθο ποκλειονται,
      Κι' λοι χάνονται π' δ.

      80
      Στέλνει  γγελος το λέθρου
      Πενα κα Θανατικ,
      Πο μ σχμα νς σκελέθρου
      Περπατον ντάμα ο δυό·
      81
      Κα πεσμένα ες τ χορτάρια
      πεθαίνανε παντο
      Τ θλιμμένα πομεινάρια
      Τς φυγς κα το χαμο.

      82
      Κα σ θάνατη, σ θεία,
      Πο ,τι θέλεις μπορες,
      Ες τν κάμπο, λευθερία,
      Ματωμένη περπατες!

      83
      ‘Σ τν σκι χεροπιασμέναις,
      ‘Σ τν σκι βλέπω κ' γ
      Κρινοδάκτυλαις παρθέναις,
      πο κάνουνε χορό·

      84
      ‘Σ τν χορ γλυκογυρίζουν
      ραα μάτια ρωτικά,
      Κα ες τν αρα κυματίζουν
      Μαρα, λόχρυσα μαλλιά.

      85
       ψυχή μου ναγαλλιάζει,
      Πς  κόρφος κάθεμις
      Γλυκοβύζαστο τοιμάζει
      Γάλα νδρείας κα λευθερις.

      86
      Μὲσ ς τ χόρτα ‘ς τ λουλούδια,
      Τ ποτρι δν βαστ.
      Φιλελεύθερα τραγούδια
      Σν τν Πίνδαρο κφων.

      87
      π᾿ τ κόκκαλα βγαλμένη
      Τν λλήνων τ ερά,
      Κα σν πρτα νδρειωμένη
      Χαρε,  χαρε, λευθεριά!

      88
      Πγες ες τ Μεσολόγγι
      Τν μέρα το Χριστο,
      Μέρα πο νθισαν ο λόγγοι,
      Γι τ τέκνο το Θεο,

      89
      Σο λθε μπρς λαμποκοπντας
       Θρησκεία μ' να σταυρό,
      Κα τ δάκτυλο κινντας
      που ανεῖ' τν ορανό,

      90
      ‘Σ ατό, φώναξε τ χμα
      Στάσου λόρθη, λευθεριά·
      Κα φιλντάς σου τ στόμα,
      Μπαίνει μὲσ' ς τν κκλησιά,

      91
      Ες τν τράπεζα σιμώνει,
      Κα τ σύγνεφο τ χν
      Γύρω γύρω της πυκνώνει
      Πο σκορπάει τ θυμιατό.

      92
      γροικάει τν ψαλμωδία,
      πο δίδαξεν ατή·
      Βλέπει τν φωταγωγία
      ‘Σ τος γίους μπρς χυτή.

      93
      Ποιοί εν' ατο ‘πο πλησιάζουν
      Μ πολλ ποδοβολή,
      Κι' ρματ' ρματα ταράζουν;
      πετάχτηκες σύ.

      94
      ! τ φς πο σ στολίζει,
      Σν λίου φεγγοβολή,
      Κα μακρόθεν σπινθηρίζει,
      Δν εναι, χι, π τν γ·

      95
      Λάμψιν χει λη φλογώδη
      Χελος, μέτωπο, φθαλμς·
      Φς τ χέρι, φς τ πόδι,
      Κι' λα γύρω σου εναι φς.

      96
      Τ σπαθί σου ντισηκώνεις,
      Τρία πατήματα πατς,
      Σν τν πύργο μεγαλώνεις,
      Κα ες τ τέταρτο κτυπς·

      97
      Μ φων πο καταπείθει,
      Προχωρντας μιλες·
      »Σήμερ' , πιστοι, γεννήθη,
      Ναί, το κόσμου  Λυτρωτής.

      98
      »Ατς λέγει… φογκρασθτε:
      »γ εμ' λφα, μέγα γώ·
      »Πέστε, πο θ' ποκρυφθτε
      »σες λοι, ν ργισθ;

      99
      »Φλόγα κοίμητην σς βρέχω,
      »Πο μ' ατν ν συγκριθ
      »Κείνη  κάτω πο σς χω,
      »Σν δροσι θέλει βρεθ·

      100
      »Κατατρώγει, σν τν σχίζα,
      »Τόπους μετρα ψηλούς,
      »Χώραις, ρη, π τν ίζα,
      »Ζα, κα δένδρα, κα θνητούς,

      101
      »Κα τὸν πν τ κατακαίει,
      »Κα δν σώζεται πνοή,
      »Πάρεξ το νεμου πο πνέει
      »Μὲσ' ς τ στάχτη τ λεπτή».

      102
      Κάποιος θελε ρωτήσ:
      Το θυμο του εσαι δελφή;
      Ποος εν' ξιος ν νικήσ,
       μ σ ν μετρηθ;

      103
       γ ασθάνεται τν τόση
      Το χεριο σου νδραγαθιά,
      Πο λη θέλει θανατώσ
      Τν μισόχριστη σπορά.

      104
      Τν ασθάνονται, κα φρίζουν
      Τ νερά, κα τ' γροικ
      Δυνατ ν μουρμουρίζουν,
      ‘Σν ν ρυάζετο θηριό.

      105
      Κακορίζικοι πο πτε
      Το χελώου μὲσ' ς τν οή,
      Κα πιδέξια πολεμτε
      π τν καταδρομ

      .

      106
      Ν ποφύγετε! τ κμα
      γεινε λο φουσκωτό·
      κε ερήκατε τ μνμα,
      Πρν ν ερτε φανισμό.

      107
      Βλασφημάει, σκούζει, μουγκρίζει
      Κάθε λάρυγγας χθρο,
      Κα τ εμα γαργαρίζει
      Τας βλασφήμιαις το θυμο.

      108
      Σφαλερ τετραποδίζουν
      Πλθος λογα, κα ρθ
      Τρομασμένα χλιμιτρίζουν,
      Κα πατον ες τ κορμιά.

      109
      Ποος ‘ς τὸν σύντροφον πλώνει
      Χέρι, σν ν βοηθηθ·
      Ποος τν σάρκα του δαγκώνει,
      σο πο ν νεκρωθ·

      110
      Κεφαλας πελπισμέναις,
      Μ τ μάτια πεταχτά,
      Κατ τ’ στρα σηκωμέναις
      Γι τν στερη φορά.

      111
      Σβυέται, – αξαίνοντας πρώτη
      Το χελώου νεροσυρμ, -
      Τ χλιμίτρισμα, κα ο κρότοι,
      Κα το νθρώπου ο γογγυσμοί.

      112
      τσι ν’ κουα ν βουύξ
      Τν βαθν κεανό,
      Κα ‘ς τ κμα του ν πνίξ
      Κάθε σπέρμα γαρηνό·

      113
      Κα κε πο ναι γία Σοφία,
      Μὲσ’ ς τος λόφους τος πτά,
      λα τ’ ψυχα κορμία,
      Βραχοσύντριφτα, γυμνά,

      114
      Σωριασμένα ν τ σπρώξ
      κατάρα το Θεο,
      Κ’ π’ κε ν τ μαζώξ
      δελφς το Φεγγαριο.

      115
      Κάθε πέτρα μνμα ς γέν,
      Κα Θρησκεία, κ’ λευθερι
      Μ’ ργοπάτημα ς πηγαίν
      Μεταξύ τους, κα ς μετρ.

      116
      να λείψανο νεβαίνει
      Τεντωτό, πιστομητό,
      Κι’ λλο ξάφνου κατεβαίνει,
      Κα δν φαίνεται κα πλιό.

      117
      Κα χειρότερ’ γριεύει
      Κα φουσκώνει ποταμός·
      Πάντα, πάντα περισσεύει
      Πολυφλοίσβισμα κα φρός.

      118
      ! γιατί δν χω τώρα
      Τν φων το Μωϋσ;
      Μεγαλόφωνα, τν ρα
      πο σβυοντο ο μισητοί,

      119
      Τν Θεν εχαριστοσε
      ‘Σ το πελάου τν λύσσα μπρός,
      Κα τ λόγια χολογοσε
      ναρίθμητος λαός.

      120
      κλουθάει τν ρμονία
      δελφ το αρών,
      προφήτισσα Μαρία,
      Μ’ να τύμπανο τερπνόν,
      121
      Κα πηδον λαις ο κόραις
      Μ τ΄ς γκάλαις νοικτας,
      Τραγουδντας, νθοφόραις,
      Μ τ τύμπανα κ’ κειαίς.

      122
      Σ γνωρίζω π τν κόψη
      Το σπαθιο τν τρομερή,
      Σ γνωρίζω π τν ψη,
      Πο μ βία μετράει τν γ.

      123
      Ες ατήν, εν’ ξακουσμένο
      Δν νικειέσαι σ ποτ·
      μως, χι, δν εν’ ξένο
      Κα τ πέλαγο γι σέ.

      124
      Τ στοιχεον ατ ξαπλώνει
      Κύματ’ πειρα ες τν γ,
      Μ τ ποα τν περιζώνει,
      Κ’ εναι εκόνα σου λαμπρή.

      125
      Μ βρυχίσματα σαλεύει
      Πο τρομάζει κοή·
      Κάθε ξύλο κινδυνεύει
      Κα λιμινα ναζητε.

      126
      Φαίνετ’ πειτα γαλήνη
      Κα τ λάμψιμο το λιο,
      Κα τ χρώματα ναδίνει
      Το γλαυκότατου ορανο.

      127
      Δν νικειέσαι, εν’ ξακουσμένο,
      ‘Σ τν ξηρν σ ποτ·
      μως, χι, δν εν΄ξένο
      Κα τ πέλαγο γι σέ.

      128
      Περνον πειρα τ ξάρτια,
      Κα σν λόγγος στρυμωχτ
      Τ τρεχούμενα κατάρτια,
      Τ λοφούσκωτα πανιά.

      129
      Σ τας δύναμαίς σου σπρώχνεις,
      Κα γκαλ δν εν’ πολλας,
      Πολεμντας, λλα διώχνεις,
      λλα παίρνεις, λλα κας.

      130
      Μ πιθύμια ν τηράζς
      Δύο μεγάλα σ θωρ,
      Κα θανάσιμον τινάζεις
      ναντίον τους κεραυνό·

      131
      Πιάνει, αξαίνει, κοκκινίζει,
      Κα σηκώνει μι βροντή,
      Κα τ πέλαο χρωματίζει
      Μ αματόχροη βαφή.

      132
      Πνίγοντ’ λοι ο πολεμάρχοι,
      Κα δν μνέσκει να κορμ
      Χάρου, σκι το Πατριάρχη,
      Πο σ’ πέταξαν κε.

      133
      κρυφόσμιγαν ο φίλοι
      Μ τ’ς χθρούς τους τ Λαμπρή,
      Κα τος τρεμαν τ χείλη,
      Δίδοντάς τα ες τ φιλί.

      134
      Κεις τας δάφναις, πο σκορπστε,
      Τώρα πλέον δν τας πατε
      Κα τ χέρι, πο φιλστε,
      Πλέον, ! πλέον δν ελογε.

      135
      λοι κλαστε, ποθαμένος
      ρχηγς τς κκλησις·
      Κλαστε, κλαστε· κρεμασμένος
      σν νά τανε φονηάς.

      136
      χει λάνοικτο τ στόμα
      Π’ ραις πρτα εχε γευθ
      Τ’ γιον Αμα, τ΄ γιον Σμα·
      Λς πς θ ν ξαναβγ

      137
      κατάρα πο εχε φήσ
      Λίγο πρν ν δικηθ
      Ες ποον δν πολεμήσ,
      Κα μπορε ν πολεμ.

      138
      Τν κούω, βροντάει, δν παύει
      Ες τ πέλαγο, ες τν γ,
      Κα μουγκρίζοντας νάβει
      Τν αωνίαν στραπή.

      139
      καρδι συχνοσπαράζει…
      Πλν τί βλέπω; σοβαρ
      Ν σωπάσω μ προστάζει
      Μ τ δάχτυλο θεά.

      140
      Κυττάει γύρω ες τν Ερώπη
      Τρες φορας μ’ νησυχιά·
      Προσηλώνεται κατόπι
      ‘Σ τν λλάδα, κα ρχιν.

      141
      Παλληκάρια μου! ο πολέμοι
      »Γι σς λοι εναι χαρά,
      »Κα τ γόνα σας δν τρέμει
      »‘Σ τος κινδύνους μπροστά.

      142
      »π’ σς πομακραίνει
      »Κάθε δύναμη χθρική·
      »λλ νίκητη μι μένει
      »Πο τας δάφναις σας μαδε·

      143
      »Μία, πο ταν σν λύκοι
      »Ξαναρχόστενε ζεστοί,
      »Κουρασμένοι π τν νίκη,
      »χ! τν νον σς τυραννε.

      144
      » Διχόνοια πο βαστάει
      »να σκπτρο δολερή·
      »Καθενς χαμογελάει,

      »Πάρ’ τ ο, λέγοντας, κα σ ύ.

      145
      »Κει τ σκπτρο, πο σς δείχνει,
      »χει λήθεια ραία θωριά.
      »Μν τ πιάστε, γιατ ήχνει
      »Εσ δάκρυα θλιβερά.

      146
      »π στόμα, πο φθονάει,
      »Παλληκάρια, ς μν πωθ,
      »Πς τ χέρι σας κτυπάει
      »Το δελφο τν κεφαλή.

      147
      »Μν επον ‘ς τν στοχασμό τους
      »Τ ξένα θνη ληθινά·
      »Ἐὰν μ ι σ ο ν τ α ι νάμεσό τους,
      »Δν τος πρέπει λ ε υ θ ε ρ ι ά.

      148
      »Τέτοια φήστενε φροντίδα·
      »λο τ αμα πο χυθ
      »Γι θρησκεία, κα γι πατρίδα,
      »μοιαν χει τν τιμή.

      149
      »’Σ τ αμα ατό, πο δν πονείτε
      »Γι πατρίδα, γι θρησκειά,
      »Σς ορκίζω, γκαλιασθτε,
      »Σν δέλφια γκαρδιακά.

      150
      »Πόσον λείπει, στοχασθτε,
      »Πόσο κόμη ν παρθ·
      »Πάντα νίκη, ν νωθτε,
      »Πάντα σς θ’ κολουθ.

      151
      » κουσμένοι ες τν νδρεία!
      »Κατασττε να σταυρό,
      »Κα φωνάξετε μ μία,
      »Βασιλες, κυττάξτ’ δ.

      152
      »Τ σημεο πο προσκυντε
      »Ενε τοτο, κα γι’ ατ
      » ‘Ματωμένους μς κυτττε
      » ‘Σ τν γνα τν σκληρό.

      153

      »κατάπαυστα τ ‘βρίζουν
      »Τ σκυλιά, κα τ πατον
      »Κα τ τέκνα φανίζουν,
      »Κα τν πίστη ναγελον.

      154
      »ξ ατίας του σπάρθη, χάθη
      »Αμα θο χριστιανικό,
      »Πο φωνάζει π τ βάθη
      »Τς νυκτός· Ν κ δ ι κ η θ .

      155
      »Δν κοτε, σες εκόνες
      »Το Θεο, τέτοια φωνή;
      »Τώρα πέρασαν αἰῶνες,
      »Κα δν παψε στιγμή.

      156
      »Δν κοτε; ες κάθε μέρος
      »Σν το βλ καταβο·
      »Δν εν’ φύσημα το έρος,
      »Πο σφυρίζει ες τ μαλλιά.

      157
      »Τί θ κάμετε; θ’ φστε
      »Ν ποκτήσωμεν μες
      »Λευθερίαν, θ τν λύστε
      »ξ ατίας πολιτικς;

      158
      »Τοτο νίσως μελεττε,
      »δού, μπρός σας τν Σταυρό·
      »Βασιλες! λτε, λτε,
      »Κα κτυπήσετε κ’ δ».


      ΔΙΟΡΘΩΣΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΥΜΝΟΥ

      Δημήτρης Ψάχος Σπρίνγκερ
      Αρθρογράφος στην εταιρεία Ηλεκτρονικό Θεατρικό Περιοδικό: Επι Σκηνής